ojciec po rozstaniu z żoną był związany m.in. z Loli Moore i piosenkarką Clarą Ward. Wychowaniem Arethy zajmowała się głównie babka ze strony ojca, Rachel. Była nieśmiałym, wycofanym i niepewnym siebie dzieckiem, które po nagłej śmierci matki (wskutek raka piersi) jeszcze bardziej zamknęło się w sobie. Jako dziecko marzyła o karierze tancerki baletowej lub śpiewaczki operowej. Po 1957 przerwała edukację i poświęciła się muzyce.
Kariera W dzieciństwie śpiewała w chórze kościelnym w New Bethel Baptist Church, gdzie jej ojciec prowadził nabożeństwa. W kościele poznała wokalistki gospel, takie jak Albertina Walker, Mahalia Jackson i Clara Ward. Kiedy miała siedem lat, samodzielnie, ze słuchu, nauczyła się grać na fortepianie. Od 1954 śpiewała i grała na fortepianie podczas nabożeństw prowadzonych przez ojca w różnych miastach. Jej występy w kościołach były nagrywane i dystrybuowane po kraju. Kiedy miała 15 lat, zaśpiewała utwór „Take My Hand, Precious Lord” w Oakland Auditorium. W 1958 wystąpiła gościnnie z zespołem gospelowym The Caravans, a niedługo później postanowiła porzucić muzykę gospel na rzecz R&B I popu.