Od tego czasu Żydzi odwiedzali Oleśnicę w celach handlowych i zaopatrywania lokalnej mennicy w kruszce.
Żydzi zaczęli się ponownie osiedlać w Oleśnicy w drugiej połowie XVIII wieku, po tym, jak Śląsk został przejęty przez Prusy. W 1758 roku w mieście było 24 mieszkańców pochodzenia żydowskiego. W 1812 roku w Prusach wprowadzono Edikt die Burgerlichen Verhaltnisse der Juden, czyli edykt emancypacyjny Żydów, którzy stali się dzięki niemu pełnoprawnymi obywatelami królestwa. Otrzymali oni swobodę kultu religijnego, osiedlania się, wykonywania zawodu czy też edukacji. W 1817 roku w Oleśnicy powstała oficjalnie gmina żydowska, a pierwsze miejsce modlitwy mieściło się w mieszkaniu. W 1822 roku w mieście utworzono towarzystwo pogrzebowe. Od 1921 roku w Oleśnicy funkcjonował cmentarz żydowski, początkowo o powierzchni 0,15 ha.