Al-Mukaddima Al-Mukaddima المقدّمة w kairskim wydaniu z 1967 r., mająca 1475 stron, to przełomowe dzieło Ibn Chalduna. Ocenia się je jako ważniejsze niż opisana przez niego historia świata. Nad Mukaddimą, Ibn Chaldun pracował przez całe życie; w bibliotece narodowej w Tunisie przechowywane są rękopisy dzieła z dopiskami i poprawkami autora, które w wydaniach drukowanych nie zostały uwzględnione.
Ibn Chaldun próbował zbadać przyczyny awansu i upadku arabskich dynastii. Wcześniejsi arabsko-islamscy pisarze historyczni starali się przedstawiać wydarzenia historyczne, a w szczególności historie dynastii, w konwencji rocznikarskiej, posługując się przy tym wcześniejszymi świadectwami, które początkowo funkcjonowały jako przekazy ustne, a dopiero później były spisywane. Z kolei główną cechą pracy Ibn Chalduna jest szukanie przyczyny rozwoju. W swojej przedmowie do Al-Mukaddimy, napisanej zgodnie z arabską tradycją adabu prozą rymowaną, Ibn Chaldun przedstawia historiografię jako jedną z najważniejszych dziedzin nauki, zajmującą się powstawaniem i rozwojem cywilizacji. Równocześnie odchodzi on od tradycyjnego pisarstwa historycznego i wprowadza do swoich dzieł swoje przemyślenia światopoglądowe.