Dla sułtana Grenady Muhammada V Ibn Chaldun sporządził rozprawę o logice (Allaka li-as-sultan), kiedy przebywał na jego dworze.
Kitab al-ibar (pełny tytuł: Kitab al-ibar wa-diwan al-mubtada wa-al-chabar fi ayyam al-Arab wa-al-Adżam wa-al-Barbar wa-man asarahum min zawi as-sultan al-akbar كتاب العبر وديوان المبتدأ والخبر في أيام العرب والعجم والبربر ومن عاصرهم من ذوي السلطان الأك) to główne dzieło Ibn Chalduna, które pierwotnie miało historycznie przedstawiać życie Berberów. Jednakże autor wykroczył poza pierwotną koncepcję – dzieło w wersji końcowej, wzbogacone o własne teorie metodologiczno-antopologiczne, jest tzw. „historią uniwersalną“. Utwór składa się z siedmiu ksiąg, z których pierwszą, Muqaddima, uważa się za samodzielne dzieło. Księgi od drugiej do piątej obejmują historię ludzkości do czasu życia Ibn Chalduna. W księdze szóstej oraz siódmej znajduje się historia ludów berberyjskich i Maghrebu, co jest oparte na wiedzy, którą autor zdobył w północnej Afryce.