Część III (art. 6–27) – zapewnia podstawowe prawa obywatelskie i polityczne takie jak: zakaz dyskryminacji, prawo do życia, zakaz tortur i nieludzkiego traktowania, prawo do wolności osobistej, humanitarne traktowanie więźniów, wolność poruszania się i wyboru miejsca zamieszkania, obowiązek argumentacji wydalenia obcokrajowca, równość przed sądami i trybunałami, prawo do uznawania swojej podmiotowości prawnej wszędzie, ochrona życia prywatnego, wolność myśli, sumienia i wyznania, prawo do posiadania własnych poglądów, prawo do gromadzenia się i tworzenia stowarzyszeń (w tym związków zawodowych), ochrona rodziny ze strony Państwa, prawo uczestniczenia w wyborze władzy, równość wobec prawa, ochrona mniejszości etnicznych, religijnych i językowych.
Komitet Praw Człowieka Powołany został na mocy 28 artykułu Paktu; Część IV (art. 28–47) wyznacza m.in. zasady wybierania członków i działalności Komitetu, jako instytucji stojącej na straży wykonywania postanowień Paktu – nie daje jednak możliwości składania skargi do Komitetu przez obywateli państw stron Paktu oraz interwencji w razie stwierdzenia złamania postanowień paktu.