Z Istrią związana była również działalność jego syna Benedetta Carpaccia, który po śmierci ojca kontynuował rodzinny warsztat.
W katedrze w Koprze zachował się podpisany i datowany na 1516 rok obraz Madonna z Dzieciątkiem na tronie i świętymi. Z Carpacciem związane są także dawne skrzydła organowe przedstawiające Ofiarowanie Jezusa w świątyni i Rzeź niewiniątek. Dzieła te należą do najważniejszych przykładów jego późnej twórczości ołtarzowej.
Dla kościoła franciszkanów w Piranie wykonał w 1518 roku obraz przedstawiający Madonnę z Dzieciątkiem i świętymi. W późnym okresie część prac powstawała przy udziale synów i pomocników, co utrudnia jednoznaczne określenie zakresu osobistego udziału mistrza. Ostatni dokument potwierdzający, że Carpaccio jeszcze żył, pochodzi z października 1525 roku, natomiast 26 czerwca 1526 roku jego żona została wymieniona jako wdowa.
Twórczość Podstawową cechą malarstwa Carpaccia był narracyjny sposób przedstawiania wydarzeń. Artysta rozbudowywał pojedynczą scenę o liczne epizody poboczne, postacie obserwatorów, elementy architektury, zwierzęta, przedmioty codziennego użytku oraz szczegóły ceremoniału.