Powieść została wydrukowana w drugiej połowie maja 1965. Ukazała się w tym samym roku staraniem Instytutu Wydawniczego "Pax" w nakładzie 10350 egzemplarzy.
Cytowanie postaci I u możnych dziwny jest powieścią o młodości i wieku dojrzałym Jana Onufrego Zagłoby, do czasu gdy spotkał w Czehryniu Jana Skrzetuskiego. Do powieści wprowadza również Parnicki bohaterów Dumasa. Zabieg ten, podobny do spotykanych we wcześniejszych powieściach cytatów z poezji czy dramatu z innej epoki, bardzo wyraźnie uprzytamnia czytelnikowi literackość czytanego utworu, drastycznie przypomina bowiem o fikcyjności świata, z którym obcuje. Jeśli mógł on uwierzyć, że Chozroes ze Słowa i ciała, mógł być autorem listów do Markii, czytając o Zagłobie i dzielnym muszkieterze, panu d’Artagnan, nie może poddać się iluzji. Parnicki dodatkowo zderza bowiem ze sobą dwie odrębne fikcje i sprawia, że pęka integralność każdej z nich. Obie okazują się jedynie zmyśleniem. Rzeczywistość przedstawiona zostaje wzięta w nawias, jako czyjaś wypowiedź.