Na początku XX wieku, na wyspie działalność rozpoczęli wielorybnicy. W 1906 roku norweski wielorybnik działający w Chile Adolf Amandus Andresen (1872–1940) zakotwiczył w Whalers Bay statek-przetwórnię, do którego rok później dołączyły cztery kolejne jednostki tego typu oraz osiem statków wielorybniczych. W grudniu 1908 roku została zmapowana przez francuską ekspedycję arktyczną (1908–1910) pod kierownictwem Jeana-Baptiste’a Charcota (1867–1936). W 1909 roku na jej brzegu postawiono siedzibę zarządu brytyjskiego, która pozostawała obsadzona do 1931 roku.
W 1912 roku na brzegu Whalers Bay zaczęła funkcjonować stacja wielorybnicza prowadzona przez Hector Whaling Company (norw. Aktieselskabet Hektor). Była to wówczas najdalej na południe wysunięta baza wielorybnicza na świecie. Stacja obejmowała wówczas trzy budowle: barak dla wielorybników, sklep/magazyn i siedzibę zarządu brytyjskiego. Wszystkie wzniesiono z prefabrykowanych elementów z drewna sosnowego lub świerkowego. Pierwszego wieloryba oprawiono tu 24 grudnia 1912 roku. W sezonie letnim pracowało tu ok. 150 osób, produkując ponad 140 tys. baryłek tranu. Po załamaniu się cen tranu na rynku światowym stacja została opuszczona w kwietniu 1931 roku.