Z kolei cypek ślachecki, upowszechniony po 1900 r., to wąski romboidalny pas podwójnie złożonego tiulu obszyty drobno karbowaną fryzką z koronki. Siarfy układano tak, by kokarda była równa i symetrycznie zawiązana pod brodą. Gotowe zakupione czepki w całości zdobiono haftem (w cepkach z kacurem nie haftowano główki), a skrzydła obszywano białą bawełnianą koronką.
Zdobienia W Puszczy Białej upowszechnił się haft biały na bawełnianym tiulu zdobiący czepki. Białą nicią nanoszono zgeometryzowane i podporządkowane strukturze materiału wzory (szlaczki, listki i gwiazdki). Haft kolorowy na białym lub szarym płótnie wykonywano czerwoną i czarną muliną – stanowił zdobienie koszul (mankiety, przyramki, kołnierze). Haftowano z wykorzystaniem stębnówki, ściegu dziurkowanego, zygzakowego i łańcuszkowego, jodełki, śnurecka, łańcuszka i ściegu atłaskowego. Wśród motywów można wskazać zielka, półkola, łapki, pieski i kuloski. Haft na koszulach grupy pułtuskiej był biały (na koszulach ślubnych), mieszany (na kołnierzu biały, a na mankietach czerwony) albo – najczęściej – czerwony podkreślony czarną nicią. Nanoszono go na kołnierz, mankiet i linię łączącą rękaw z przyramkiem (w koszulach z grupy pułtuskiej linia ta opadała na ramiona).
Galeria
Przypisy
kurpiowski Puszczy Białej Kategoria:Kurpie Kategoria:Kultura kurpiowska