Japońskie okręty były jednak znacznie szybsze, dzięki oszczędnościom na masie spowodowanym użyciem wysokowytrzymałej stali, oraz zastosowaniu mocniejszej siłowni i smukłego kadłuba, badanego na modelach w ośrodku badawczym w Tsukuji w Tokio. W stosunku do nowych brytyjskich krążowników, przy nieco mniejszej wyporności miały słabszą o jedno działo artylerię nieco mniejszego kalibru, natomiast rozwijały prędkość większą o 4–5 węzłówBrytyjskie małe krążowniki grupy typów C budowane od lat 1916–1917 przy wyporności normalnej ponad 4000 ton rozwijały prędkość 28–29 węzłów i miały 5 dział kalibru 152 mm i (dopiero od typu Caledon) 8 wyrzutni torped, a wcześniej miały artylerię mieszaną z 2 dział kalibru 152 mm i 6–8 kalibru 102 mm oraz 2–4 wyrzutnie torped (na podstawie ).. W przeciwieństwie do brytyjskich okrętów, nie przewidywano wśród głównych zadań małych krążowników prowadzenia rozpoznania, pozostawiając to większym okrętom. Ich proporcje kadłuba, architektura nadbudówek i rozmieszczenie wyrzutni torpedowych w osi pokładu miały cechy powiększonych niszczycieli.