Przez wieki była to druga, alternatywna dla mostu młyńskiego, arteria komunikacyjna w mieście. Określany był w historii jako most kotlarski (Kesselbrücke), most rzeźnicki (Küttelbrücke), a w XX wieku jako most drewniany (Holzbrücke) – w opozycji od nowo zbudowanego w 1915 mostu betonowego. Znajdował się przy bramie miejskiej o takiej samej nazwie (Kesseltor, Kütteltor). Ten most, podobnie jak most młyński, nabrał większego znaczenia wraz z założeniem na prawym brzegu Pasłęki w 1341 roku Nowego Miasta. Był również w historii wielokrotnie palony i odbudowywany. Sama Brama Kotlarska została rozebrana latem 1843. Podczas tej rozbiórki doprowadzono do przeciążenia i uszkodzenia mostu kotlarskiego, na którym był składowany materiał rozbiórkowy.
Most kotlarski pozostawał w tym samym miejscu do końca II wojny światowej. Po wojnie istniała pilna potrzeba odbudowania połączenia między prawą i lewą stroną Braniewa. Na ocalałych przyczółkach tego mostu odbudowano pierwsze powojenne połączenie – również drewniany, gdyż prostszy technologicznie i szybszy w budowie, most. Nie przetrwał jednak długo. Wiosną 1947 stoczyć trzeba było walkę z żywiołem wody o jego utrzymanie. Choć most uratowano, postanowiono nie ryzykować i stworzyć konstrukcję z trwalszych elementów.