po spotkaniu partyjnym w ratuszu podżegacz miał wyłamać się z grupy manifestujących przed budynkiem zwolenników SdP, sprowokować policjantów do użycia siły i zranić jednego z nich. Frank w trakcie interwencji miał ukraść jednemu z policjantów pałkę, a następnie sam zostać aresztowany i przewieziony do komisariatu. Niemiecka propaganda i europejskie gazety przedstawiały incydent jednostronnie jako pobicie Franka przez czechosłowacką policję. Po incydencie cieplickim Henlein wystosował do Edvarda Beneša list otwarty, w którym domagał się terytorialnej autonomii dla sudeckich Niemców. W listopadzie 1937 raport Hossbacha potwierdził zamiary oderwania Kraju Sudetów od Czechosłowacji i włączenia go do III Rzeszy.
Kryzys sudecki i powstanie zbrojne Do marca 1938 do SdP przyłączyły się niemieckie partie agrarna i socjaldemokratyczna, które wcześniej były częścią czechosłowackiego rządu. 24 kwietnia 1938 Henlein powtórzył postulat niemieckiej autonomii w granicach Czechosłowacji w trakcie przemówienia w Karlowych Warach, gdzie w 28 punktach przedstawił tzw. program karlsbadzki, rozpoczynając kryzys sudecki.
thumb|left|200px|Karl Hermann Frank na zjeździe partii 24 kwietnia 1938