XIX wieku rozpoczęto zabudowę placu Wolności, a jednym z najbardziej okazałych obiektów stała się siedziba firmy braci Abrahama i Józefa Goldsteinów. Wznoszone w ostatnim ćwierćwieczu XIX wieku kamienice mieszczańskie w oparto na wzorcach XVIII-wiecznych, były to domy jedno- lub dwukondygnacyjne, dwutraktowe, z sienią przejazdową w osi. Na parterze zazwyczaj mieścił się sklep bądź warsztat, dom był otoczony ogrodem, a na jego tyłach znajdowała się oficyna i inne zabudowania gospodarcze.
Na przełomie XIX i XX wieku w architekturze Katowic pojawiły się style secesji i modernizmu, a na wielu budynkach łączono także elementy kilku stylów, tworząc zabudowę eklektyczną. Secesja natomiast była łączona z renesansem, klasycyzmem czy innymi stylami historyczno-eklektycznymi. Klasycznymi przykładami architektury secesji w Katowicach są kamienice przy ulicy A. Mickiewicza 14 czy F. Chopina 11.
Około 1914 roku Katowice były już miastem o rozwiniętej tkance urbanistycznej, w której znajdowały się publiczne place, urzędy, szkoły, hotele, szpitale, świątynie, obiekty kultury, siedziby firm, kamienice, wille czy domy robotnicze. Historyczne centrum Katowic ukształtowało się w zabudowie, która wypełniła przestrzeń pomiędzy terenami kolejowymi na południu a terenami przemysłowymi na północ od Rawy.