Całkowite zamrożenie swobodnego ruchu elektronów przez zamknięcie ich w kwazizerowymiarowej kropce kwantowej jako pierwszym powiodło się naukowcom z Texas Instruments Incorporated. W 1986 grupa Reeda opisała kwadratową kropkę kwantową o boku długości 250 nm, wytrawioną litograficznie. Niedługo później pojawiły się kolejne prace opisujące wykonanie tego typu kropek w innych ośrodkach. Średnice opisywanych kropek były już znacznie mniejsze i wynosiły 30–45 nm.
Czterech naukowców pracujących nad kropkami kwantowymi zostało uhonorowanych nagrodą Nobla: Klaus von Klitzing w 1986 roku za odkrycie całkowitego kwantowego zjawiska Halla w kwazidwuwymiarowym gazie elektronowym w strukturach MOS (metal-tlenek-półprzewodnik) oraz Horst Störmer, Daniel C. Tsui i Robert B. Laughlin w 1998 roku za odkrycie i wytłumaczenie teoretyczne ułamkowego kwantowego efektu Halla.
Zastosowania thumb|upright=1.75|Rozdzielczość atomowa uzyskana za pomocą skaningowego mikroskopu transmisyjnego – obrazu arsenku indu i galu (InGaAs) kropka kwantowa umieszczona w arsenku galu (GaAs)
thumb|Urządzenie wytwarzające światło widzialne poprzez transfer energii z cienkich warstw studni kwantowych do kryształów znajdujących się nad warstwami.