Uczestniczył w walkach z Niemcami i Sowietami do 24 września, kiedy to przebił się z grupą żołnierzy przez pierścień okrążenia i wrócił do Warszawy.
Po klęsce Francji włączył się do konspiracji. W czerwcu 1940 r. wstąpił do Związku Czynu Zbrojnego, w którym od 26 sierpnia tego roku objął funkcję oficera sztabowego. Po powstaniu Konfederacji Zbrojnej, wojskowego pionu Konfederacji Narodu, został w niej szefem Oddziału III Operacyjno-Szkoleniowego Sztabu Głównego, którym kierował płk dypl. Tadeusz Kurcyusz ps. „Fiszer”. Po podporządkowaniu się KZ Związkowi Walki Zbrojnej był organizatorem i kierownikiem sekcji artylerii i biura studiów artyleryjskich w pionie operacyjnym KG ZWZ. Został wyróżniony przez Komendanta Głównego AK gen. Stefana Roweckiego i skierowany w maju 1942 r. na stanowisko szefa sztabu i zastępcy komendanta Okręgu Kieleckiego AK. Od 1 marca 1943 r. sprawował funkcję szefa Kedywu w sztabie Okręgu. 3 czerwca tego roku został wezwany do KG AK, od którego otrzymał zadanie objęcia funkcji organizatora akcji czynnej na Wołyniu w związku z planowaną akcją „Burza”. W październiku 1943 r. wystąpił z wnioskiem o zwolnienie do rezerwy.