do Towarzystwa Historycznego we Lwowie (od 1886, współzałożyciel), Polskiego Towarzystwa Historycznego (1912–1927 prezes Oddziału Krakowskiego, 1924 członek honorowy), Towarzystwa Naukowego we Lwowie (od 1921), Towarzystwa Przyjaciół Biblioteki Jagiellońskiej w Krakowie (1923 współzałożyciel), Związku Bibliotekarzy Polskich (1927 członek honorowy), Krakowskiego Grona Konserwatorów; został powołany w skład Węgierskiej Akademii Nauk i Węgierskiego Towarzystwa Historycznego, pełnił funkcję prezesa Towarzystwa Polsko-Węgierskiego. W 1936 otrzymał nagrodę PAU im. Barczewskiego za pracę Jan Olbracht. 15 stycznia 1937 został laureatem Nagrody Naukowej Miasta Lwowa im. Karola Szajnochy. Dedykowano mu także – z okazji 80. rocznicy urodzin – księgę pamiątkową Pamiętnik IV Zjazdu Bibliotekarzy Polskich w Warszawie.
Przyczynił się do rozwoju Biblioteki Jagiellońskiej. Rozpoczął budowę nowego gmachu, zwiększył zbiory Biblioteki o około 150 tysięcy woluminów. Stworzył zespół naukowy, zatrudniając m.in. Zofię Ameisenową, Aleksandra Ludwika Birkenmajera, Kazimierza Dobrowolskiego, Edwarda Kuntzego, Kazimierza Piekarskiego, Władysława Pociechę.