Utrzymywał: Jest napisane w Prawie Boźym, że jedynym lekarzem jest Bóg [...] Skoro jedynym lekarzem jest Bóg, to przyjęcie każdej pigułki to mówienie Bogu, że się w niego wątpi [...] Uleczenie z choroby następuje wtedy, kiedy człowiek oczyści się ze swojego grzechu, czy zostanie oczyszczony z grzechu. Przyczyną choroby jest grzech. W pierwszych latach istnienia sekty jej członkowie uprawiali ziemię i zajmowali się domem. Dzień rozpoczynali wspólnym posiłkiem, a kończyli wieczerzą, podczas której spożywali chleb i wino, rozmawiając o widzeniach, których mieli doświadczać. W relacjach byłych członków wspominana jest panująca w tamtym okresie serdeczna atmosfera. Z czasem nastał etap „szaleństw Kacmajora”, który m.in. nakazał członkom zboru wyprzedać za grosze wszystkie cenne rzeczy, w tym maszyny rolnicze, w związku z czym nie byli w stanie zajmować się gospodarstwem i głodowali. Według relacji nielicznych odwiedzających, liderzy stosowali wobec członków społeczności presję psychiczną i fizyczną. Nieposłusznych wyznawców Kacmajor skazywał na wielodniowe głodówki, odizolowanie (np. w pokoju czy na strychu), czasowe wydalenie ze wspólnoty. Sebastian Keller wspomina, że został silnie pobity przez współtowarzyszy, prawdopodobnie na polecenie guru. Kacmajor nadawał członkom sekty nowe imiona.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zbór Leczenia Duchem Świętym „Niebo” · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.