Na początku XV wieku spory rozgłos pośród pedagogów zyskała wydana w 1404 roku książka Pierpaula Vergeria De ingenuis moribus ac liberalibus studiis ad Ubertinum Carrariensem, napisana jako podręcznik wychowania dla Ubertina, syna Franciszka Novella II, signora Carrary. Vergerio w swojej pracy oparł się na zasadach wychowawczych, które wyczytał u autorów greckich i rzymskich: Platona, Arystotelesa, Plutarcha, Cycerona i Kwintyliana. Zalecał by wychowanie oprzeć na nauce literatury, muzyki, rysunku i szermierki. Guarino rozwinął system Vergeria, dysponując swoim uczniom takie ćwiczenia ciała jak: polowania, pływanie i tańce (co było przeciwne zasadom Vergeria). Dbał też o wpojenie swoim uczniom zdrowych zasad moralnych i ich rozwój duchowy, dlatego też swych podopiecznych codziennie rano prowadził na mszę do kościoła.
thumb|Guarino przekazujący tłumaczenie Strabona na ręce Jacopa Marcella Do jego szkoły przyjeżdżała młodzież z Anglii, Francji, Niemiec, Polski i Węgier. Giovanni di Cisinga zwany Pananiuszem został przywieziony do szkoły gdy miał trzynaście lat i pozostał w niej do ukończenia dwudziestu czterech lat.