Dołączył także po 1919 r. do tworzącego się pod wpływem volkizmu . Utrzymywał kontakty z weteranami Freikorpsu, w październiku 1923 zapisał się do SA. W 1923 r. wziął udział jako kawalerzysta SA w nieudanym puczu monachijskim. Studia ukończył w 1923 r. i doktoryzował się w Kilonii w 1924 r. Od 1925 r. pozostawał doradcą prawnym Adolfa Hitlera. W 1927 r. został adwokatem w Monachium, równolegle pracując jako asystent w Technische Hochschule München.

W marcu 1926 wstąpił do Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników (NSDAP), jednak opuścił ją w sierpniu tego roku pod wpływem przekonania, że włoski faszyzm niszczy kulturę niemiecką w Tyrolu Południowym. Ponownie wstąpił do NSDAP w październiku 1927, w odpowiedzi na ogłoszenie o zapotrzebowaniu na obrońcę członków partii przed sądem w Berlinie. W 1928 r. był założycielem (Nationalsozialistischer Rechtswahrerbund). W 1929 r. został kierownikiem urzędu prawnego NSDAP, pozostając na tym stanowisku do 1942 r. W 1930 r. wszedł do Reichstagu z ramienia NSDAP, gdzie pełnił funkcję posła do 1945 r.