Małżeństwo zarządzało ogromnym majątkiem, w skład którego wchodziły m.in.: huta cynku Godulla w Orzegowie, wybudowana w 1854, czynna do 1919, kopalnia węgla kamiennego Hohenzollern (później Szombierki) w Bytomiu-Szombierkach, otwarta w 1870, kopalnia węgla kamiennego Paulus (Paweł), założona w 1842, połączona w 1844 z wybudowaną przez Karola Godulę kopalnią Orzegów, kopalnia węgla kamiennego Gräfin Johanna (Bobrek), kopalnia węgla kamiennego Bujaków w Orzeszu, założona w 1844, kopalnia węgla kamiennego Kleofas w Katowicach, założona w 1840, kopalnia węgla kamiennego Lithandra (później Wanda) w Rudzie Śląskiej – Nowym Bytomiu, założona w 1830, kopalnia węgla kamiennego Gotthard (później Karol), uruchomiona, a w latach 1873–1877, kopalnia rud cynku Elizabeth w Bytomiu-Bobrku, kopalnia rud cynku Maria w Bytomiu-Miechowicach, koksownia w Orzegowie, zbudowana 1900–1903, koksownia w Zdzieszowicach.
W 1905 zakłady przemysłowe Schaffgotschów zostały przekształcone w spółkę Gräflich Schaffgotsche Werke, z kapitałem 50 mln marek, z czego 49,98 mln należało do Joanny. W 1906 Joanna podzieliła swoje udziały w spółce pomiędzy dzieci (2/5 dla Hansa Karola i po 1/5 dla Klary, Elżbiety i Eleonory).