Geografia Krajobraz wsi Grodzisko Dolne jest urozmaicony. Płaskie równiny Doliny Dolnego Wisłoka i Doliny Dolnego Sanu kontrastują z pagórkami Płaskowyżu Kolbuszowskiego, które rozciągają się w części zachodniej. Wśród nich płynie struga Leszczynka lewobrzeżny dopływ Wisłoka. Osobliwością okolicy są liczne zagłębienia polodowcowe tworzące charakterystyczne jeziorka i stawy. Największe z nich to niegdyś naturalne jeziorko ‘Czyste’. Obecnie jest ono sztucznie powiększone. Zajmuje obszar 8 ha. Położone w ładnej, lesistej okolicy stanowi atrakcyjne kąpielisko i miejsce do wędkowania.
Przynależność terytorialna i administracyjna 1340–1772 w ziemi lwowskiej, województwa ruskiego w I RP. 1772–1918 w Królestwie Galicji i Lodomerii w Cesarstwie Austriackim. W tym okresie, Grodzisko Górne i Dolne zamieszkiwało 2181 osób według spisu ludności z 1857. Parafia rzymskokatolicka loco. Właścicielem tabularnym obu wiosek był Antoni Kellermann. 1918–1939 wieś i gmina w powiecie łańcuckim, województwa lwowskiego (2273 mieszkańców w 1930) w II RP. 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Grodzisko Dolne. 1945–1998 w województwie rzeszowskim w III RP. Od 1999 w województwie podkarpackim i powiecie leżajskim.