Astronomowie zaobserwowali ruch perycentrum w układzie Spiki, co oznacza, że gwiazdy nie mogą być sferycznie symetryczne. Za deformację gwiazd odpowiadają dwa efekty: bardzo szybka rotacja wokół osi, powodująca wybrzuszenie wokół równika, oraz działanie sił pływowych – stwierdzono, że Alfa Virginis A jest wydłużona w osi łączącej ją ze składnikiem B. Precesja apsyd występuje w okresie 139 ± 6 lat. Odkształcenie gwiazd odpowiada też za zmiany jasności układu o 0,03; w układzie tym nie dochodzi do zaćmień jednego składnika przez drugi. Znacznie szybsze wahania jasności o 0,015m, występujące co około 4 godziny, wiążą się z pulsacjami jaśniejszego składnika, który jest gwiazdą zmienną typu Beta Cephei.
Spica jest silnym źródłem promieniowania rentgenowskiego, które przynajmniej w części powstaje w wyniku zderzenia wiatrów emitowanych przez obie gwiazdy.
Zobacz też lista gwiazd w gwiazdozbiorze Panny lista najjaśniejszych gwiazd w poszczególnych gwiazdozbiorach lista najjaśniejszych gwiazd według jasności wizualnej „Spica” – nazwa włoskich okrętów
Przypisy
Kategoria:Gwiazdozbiór Panny Kategoria:Gwiazdy spektroskopowo podwójne Kategoria:Gwiazdy typu widmowego B Kategoria:Gwiazdy zmienne typu Beta Cephei Kategoria:Karły Vir, α