Starożytny grecki astronom Hipparchos z Nikei, porównując swoje obserwacje z dokonanymi 150 lat wcześniej przez Timocharisa z Aleksandrii, zauważył przesunięcie gwiazd na sferze niebieskiej.
Spica leży w pobliżu płaszczyzny ekliptyki i jest regularnie zasłaniana przez Księżyc.
Podwójność tej gwiazdy stwierdził w 1891 roku Hermann Karl Vogel. Gwiazda ma też dwóch optycznych towarzyszy, oznaczonych B i C, o wielkości obserwowanej 12 i 10,5.
Spica wchodzi w skład asteryzmu zwanego Diamentem Panny.
Charakterystyka fizyczna Spica to gwiazda spektroskopowo podwójna, której składniki obiegają wspólny środek masy w ciągu zaledwie 4 dni, w średniej odległości 0,12 au.
Główny składnik to błękitna gwiazda należąca do typu widmowego B. Jest ona różnorodnie klasyfikowana: jako gwiazda ciągu głównego, bądź obiekt z pogranicza podolbrzymów i olbrzymów. Jej masa jest około 10,25 raza większa od masy Słońca, a promień około 7,4 raza większy niż promień Słońca. Temperatura jej bieguna jest szacowana na .
Drugi składnik jest błękitną gwiazdą ciągu głównego (karłem) o typie widmowym B2,5-B3 V. Ma masę około 7 razy większą niż Słońce, a jej promień jest 3,6 razy większy od słonecznego. Jej temperatura to około .