Na kolejny występ w kadrze czekał do listopada 1981 roku. W kolejnych miesiącach grał tylko w spotkaniach towarzyskich. Mimo to Derwall powołał go – znowu jako rezerwowego – na następny turniej, Mundial 1982. Matthäus zagrał w dwu grach grupowych: przeciw Chile (4:1) i Austrii (1:0). W obu wchodził z ławki rezerwowych, zmieniając odpowiednio Paula Breitnera i Karla-Heinza Rummenigge. Po raz kolejny mógł jednak cieszyć się z dobrego występu zespołu: Niemcy po porażce w finale z Włochami wywalczyli wicemistrzostwo świata.
Dopiero po tym turnieju awansował do pierwszej jedenastki. Występował w niej aż do 2000 roku, z prawie czteroletnią przerwą między 1995 i 1998 rokiem. Do 1995 roku wywalczył wicemistrzostwo (1986) i mistrzostwo świata (1990), a także brał udział – jako kapitan – w Euro 1988 (półfinał) i Mundialu 1994 (ćwierćfinał). Z udziału w Euro 1992 wyeliminowała go ciężka kontuzja. thumb|320px|Matthäus strzela gola Borisławowi Michajłowowi z rzutu karnego, mecz Niemcy-Bułgaria, Mundial 1994. Obaj zawodnicy spotkali się szesnaście lat później, kiedy Michajłow, jako prezes BFS, powołał Matthäusa na stanowisko selekcjonera reprezentacji Bułgarii.