W Stanach Zjednoczonych stożki pirometryczne bywają potocznie nazywane „stożkami Ortona”, choć sam Orton podkreślał, że system ten powinien pozostać kojarzony z nazwiskiem Segera. Współcześnie stożki Segera i pokrewne systemy pozostają podstawowym narzędziem kontroli wypału w wielu dziedzinach ceramiki, mimo upowszechnienia się pomiarów elektronicznych i komputerowych sterowników pieców.
Stożki Segera a inne urządzenia pirometryczne Stożki pirometryczne stanowią jedną z kilku grup urządzeń służących do oceny pracy cieplnej w piecach: pierścienie pirometryczne (np. pierścienie Bullersa, PTCR) – oznacza się stopień ich skurczu po wypale; pręty i dyski pirometryczne – mierzy się ugięcie lub zmianę wymiarów po wypale; stożki – wykorzystują deformację smukłego ostrosłupa.
W odróżnieniu od termopar i innych czujników temperatury, które mierzą chwilową temperaturę w punkcie pomiarowym, urządzenia pirometryczne – w tym stożki Segera – integrują w swoim zachowaniu zarówno temperaturę, jak i czas jej działania, a także warunki atmosferyczne w piecu, przez co są uważane za bardziej reprezentatywne dla „odczuwanej” przez materiał pracy cieplne.
Zobacz też Termopara
Przypisy
Bibliografia . . . . . .