Szczególny wkład wniósł do badań etnograficznych i muzealnictwa etnograficznego Kraju Basków.
Opublikował kilkadziesiąt prac naukowych, z tego część w językach: hiszpańskim, francuskim, portugalskim i niemieckim. Część rękopisów i maszynopisów dotyczących kultury baskijskiej nigdy nie zostało opublikowanych, ponieważ uległy zniszczeniu w trakcie II wojny światowej. O rozmiarach strat świadczy list Marii Frankowskiej do Witolda Armona z 1978 roku:
Frankowski brał czynny udział w światowych kongresach etnograficznych, był członkiem wielu towarzystw i instytucji naukowych polskich i zagranicznych, m.in.:
Królewskiej Akademii Historii w Madrycie (członek korespondent od 1918 r.), w La Coruña (członek korespondent od 1919 r.), Narodowego Muzeum Antropologii w Madrycie (członek korespondent od 1918 r.), Portugalskiego Towarzystwa Antropologii i Etnologii w Porto (członek korespondent od 1918 r.), Portugalskiego Towarzystwa Etnografii i Etnologii w Lizbonie (członek korespondent od 1919 r.).
W 1920 r. został odznaczony portugalskim Krzyżem Kawalerskim Orderu Świętego Jakuba od Miecza.