We wprowadzonej w 1797 taryfie budynków kamienica otrzymała bardzo wysoki numer drugi (numer pierwszy otrzymał Zamek). W latach 1817–1818 podczas porządkowania placu Zamkowego rozebrano przylegające do niej budynki i odsłonięto elewację południową; prawdopodobnie w tym samym czasie dobudowano także trzy skarpy sięgające pierwszego piętra. Powodem dodania skarp było posadowienie budynku na grząskim podłożu.
Na początku XIX wieku w kamienicy mieścił się handel win Wincentego Sonnera, a potem cukiernia Zygmunta Plocera. W 1822 rozebrano kaplicę Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, w wyniku czego zgromadzenie opiekującej się nią mansjonarzy przestało istnieć. W 1866 decyzją rosyjskich władz budynek stał się własnością Skarbu Państwa. W 1869 kamienicę kupił na licytacji wędliniarz Franciszek Szpringer, który prowadził w niej sklep znany z wysokiej jakości kiełbas. Przeprowadzona przez niego przebudowa budynku zatarła historyczny wygląd elewacji.