Pierwszym, który przekształcił tę historię w problem matematyczny, miał być szesnastowieczny francuski matematyk Claude Gaspard Bachet de Méziriac. Według niego, ustawieni w okrąg żołnierze mieli eliminować co trzeciego spośród siebie. Po Bachecie historia ta była wielokrotnie powtarzana ze zmieniającymi się szczegółami – przykładowo Kaplansky podaje, że powstańców było 40 (wliczając Flawiusza), a eliminowano co siódmego. Flawiusz, postawiony przed problemem, miał szybko policzyć, gdzie musi się ustawić, by przeżyć.
Inne źródło podaje, że uczestników było łącznie 41, a Flawiusz i wtajemniczony przez niego powstaniec ustawili się odpowiednio na 16. i 31. pozycji przy eliminowaniu co trzeciego powstańca. W tej wersji problemu należy wyznaczyć dwóch ostatnich ludzi, którzy pozostaną przy życiu.
Wersja przedstawiona w Matematyce konkretnej zakłada, że zabijany jest co drugi uczestnik. Jest to jedyna wersja problemu, dla której udowodniono istnienie wzoru jawnego.
Istnieje też pokrewny problem, który został wymyślony w średniowieczu. 15 Turków i 15 chrześcijan płynie statkiem w trakcie sztormu. Kapitan stwierdza, że aby uratować statek, połowa pasażerów musi go opuścić. Pasażerowie stają w kręgu i co dziewiąty skacze do morza.