Rozpoznanie zapachu jest możliwe po około dziesięciokrotnym zwiększeniu stężenia związku w powietrzu.
Dostępne w piśmiennictwie wartości progów wyczuwalności są bardzo zróżnicowane, co ilustrują poniższe przykłady, zaczerpniętymi z obszernego opracowania J. Amoore’a. Amoore zgromadził źródłowe dane z lat 1909–1983, dotyczące kilkuset związków występujących w atmosferze przemysłowej. Celem pracy było określenie możliwości uznawania zapachu za sygnał alarmowy, ostrzegający o zagrożeniu chemicznym.
Nazwa związku Masa mol. [g/mol] Wzór sumaryczny Liczba danych źródłowych Próg – średnia geom. [ppm] śr. geom. / SD śr. geom. * SD Siarkowodór 34,1 26 0,008 0,0054 0,0122 Amoniak 17,0 13 5,20 2,6 10,4 Ozon 48,0 6 0,045 0,024 0,0855 Dwusiarczek węgla 76,1 6 0,11 0,058 0,209 Kwas mrówkowy 46,0 9 49,0 25,8 93,1 Metanol 32,0 17 100 50 200 Metanotiol 48,1 10 0,002 0,0008 0,0032 Metyloamina 31,1 5 3,20 0,7 14,7 Cyjanowodór 27,0 5 0,58 0,3 1,1 Etanol 46,1 18 84,0 46,7 151 Etanotiol 62,1 13 0,001 0,00038 0,0015 Aceton 58,1 28 13,0 8,13 20,8 Trimetyloamina 59,1 4 0,0004 0,0003 0,0006 Dietyloamina 73,1 7 0,130 0,045 0,38 Pirydyna 79,1 25 0,170 0,12 0,24 Chlorobenzen 112,6 8 0,680 0,43 1,09 Nitrobenzen 123,1 15 0,018 0,01 0,031 Benzen 78,1 23 12,0 7,5 19,2