Kamienica Grodzka 7 Składa się ona z 2 części. Starsza powstała w XVII wieku i znajduje się od bramy wejściowej na prawo, natomiast młodsza na początku XIX wieku od strony placu Po Farze. Na początku XIX stulecia stanowiła własność Karola Roizenberga, obrotnego kupca oraz lekarza. W 1807 urodził się w niej Wincenty Pol. Znajdował się w niej Instytut Nakadzań Lekarskich założony przez jej właściciela. Zakład powstał z myślą o zamożnej klienteli, jednak upadł nie doczekawszy się kuracjuszy. Obecnie mieści się w niej siedziba Oddziału Lubelskiego Pracowni Konserwacji Zabytków.
Plebania nr 11 mały|Budynek dawnej plebanii od strony placu Po Farze Był to budynek plebanii nieistniejącego już kościoła farnego. W 1575 roku został zniszczony przez pożar. Nowy budynek powstał w XVII wieku. Jednak brak informacji archiwalnych na jego temat. Od drugiej połowy XIX wieku do 1942 stanowił własność Gminy Wyznaniowej Żydowskiej. Mieściła się tam ochronka i dom starców nazwany później „Żydowskim grodzkim przytułkiem”. Został przejęty przez władze okupacyjne 9 V 1941 roku, a po wyzwoleniu stał się własnością miasta. W latach 1944–1946 znajdował się w nim dom starców, a 1947–1970 dom dziecka. 1 X 1970 przekazano go MDK Pod Akacją.