Kamienica Grodzka 2 Wybudowano ją w pierwszej połowie XV wieku oraz poszerzono podczas budowy Bramy Rybnej w 1448 roku. W XVI wieku należała do Kiełbaszczyńskiego, a w 1680 zanotowano ją jako majątek Gryzonów. Być może w tamtym czasie zyskała renesansową attykę i sztukaterie. Około 1780 roku urządzano w niej reduty i bale maskowe. Budynek uległ pożarowi w 1803 roku. W trakcie rozbiórki Bramy Rybnej(1861–1863) kamienicę gruntownie przebudowano i podwyższono. Nad oknami parteru umieszczono napis majuskułą: (TV ES DO) MINVS MEVS, ADIVTOR MEVS PROTECTOR MEVS (Ps 28, 7) (dosł.) (Tyś jest) Panem moim, wspomożycielem moim i obrońcą moim. (BT5) Pan moją mocą i tarczą!.
Kamienica Grodzka 3 Zbudowana w XV wieku. W 1674 r. nazywana była przechodnią, gdyż jej sień powstała w przebiegu dawnej uliczki łączącej Grodzką z Archidiakońską. Pod koniec XVI wieku przejście zlikwidowano. Obecnie jest ono otwarte. Od 1794 stanowiła własność kościelną, a konkretnie ks. Piotra Makarewicza, scholastyka kolegiaty lubelskiej. W końcu XIX wieku dobudowano do niej III piętro. Gruntowny remont przeprowadzono w latach 1971–1987 według projektu arch. Jadwigi Jamiołkowskiej.