Zarys ideologii 200px|right|thumb|Michel Aflak (z lewej) – główny ideolog baasizmu z Salahem Dżadidem – jednym z organizatorów zamachu stanu w Syrii w marcu 1963, przywódcą radykalnego skrzydła partii Centralnym konceptem Aflaka był „arabski duch” – siła Arabów, zdolna do skutecznego przezwyciężenia wszelkich trudności. Cecha ta miała przynależeć jedynie Arabom. Według Aflaka była niezwiązana z Zachodem i przeciwstawna jego kulturze. Zachód traktowany był jako ideologiczny przeciwnik świata arabskiego, w pierwszej kolejności z uwagi na konkurencję, jaką dla „ducha arabskiego” tworzyły filozofia i nauka zachodnioeuropejska, w drugiej – z uwagi na polityczną i ekonomiczną dominację krajów zachodnich nad światem arabskim i daleko posuniętą ingerencję w funkcjonowanie tamtejszych społeczeństw. Duch lub Idea stanowi o istnieniu narodu, który jest jego ucieleśnieniem, a nie tylko sumą jednostek. Formułując ideologię baasizmu w takiej postaci, Aflak pragnął stworzyć podwaliny pod wspólną tożsamość panarabską.