W 1965 stworzył kolekcję inspirowaną twórczością Pieta Mondriana, obejmującą 26 projektów wykorzystujących geometryczne podziały i charakterystyczne dla neoplastycyzmu pola barwne. Kolekcja odniosła natychmiastowy sukces i zapoczątkowała długą serię jego projektów odwołujących się bezpośrednio do sztuk plastycznych.
26 września 1966 Saint Laurent otworzył w Paryżu butik SAINT LAURENT rive gauche z odrębną kolekcją Prêt-à-porter, a nie tańszymi kopiami modeli haute couture. W 1968 marka otworzyła butik w Nowym Jorku, w 1969 w Londynie, a w tym samym roku także butik prêt-à-porter dla mężczyzn. Judith Thurman podkreślała, że Saint Laurent nie wynalazł projektanckiego prêt-à-porter, lecz jego szczególną rolą było powiązanie prestiżu domu couture z wysokiej jakości odzieżą produkowaną seryjnie i sprzedawaną na rynkach międzynarodowych.
Do najbardziej rozpoznawalnych projektów Saint Laurenta z drugiej połowy lat 60. należały damski smoking Le Smoking, pokazany jesienią 1966, kostium ze spodniami z kolekcji wiosna–lato 1967 oraz kurtka safari, wprowadzona na wybieg w 1967 i spopularyzowana w następnym roku. Projektował także kostiumy filmowe;