Wilhelm Schlegel w wykładach wiedeńskich z 1808 wyszydził tragedię francuską i jej zasady, ze względu na zamiłowanie do dramaturgii hiszpańskiej (Calderona), elżbietańskiej i starożytnej.
Ostatecznie reguły zostały przełamane dopiero przez dramaturgię romantyczną, która, zgodnie z literacką teorią dramatu budowała utwory dramatyczne na zasadzie swobodnej kompozycji fabularnej, nawiązując przy tym do dramatu elżbietańskiego i, w pewnym stopniu, średniowiecznego.
Przypisy
Bibliografia Allaryce Nicoll, Dzieje teatru, 1977 Arystoteles, Poetyka, wyd. 2, BN 1989 Henri Peyre, Co to jest klasycyzm?, 1985
Kategoria:Dramat Kategoria:Teoria literatury