Wykładowcami kolegium byli na ogół księża katoliccy, a ich studenci należeli przeważnie do klasy uprzywilejowanej. Uczelnia została zamknięta w lipcu 1907 i budynek stał pusty. Wkrótce potem, 22 grudnia 1907 jezuici otworzyli w Birkirkarze, które było budowane od 1896.
St. Ignatius Hospital thumb|Detale rzeźb
W 1915 dawna uczelnia została przekształcona w szpital wojskowy znany jako St. Ignatius Hospital (szpital św. Ignacego). Szpital był uważany za mały, lecz prawdopodobnie zapewniał lepszą obsługę niż inne szpitale tamtych czasów, ale ta opinia może być subiektywna. W szpitalu znaleźli miejsce żołnierze, którzy zostali ranni podczas I wojny światowej, pierwotnie mieściło się tam 155 łóżek, sala operacyjna i sala rentgenowska. Pierwsi pacjenci przybyli 2 lipca 1915. Żołnierze, którzy tam przybyli, mieli ciężkie rany i urazy z pól bitewnych. Od czasu do czasu przysyłano muzyków, aby ulżyć pacjentom szpitala i ich gościom.
St. Ignatius Hospice W 1917 budynek zmieniono na hospicjum dla chorych psychicznie. Został przystosowany do przyjęcia blisko 200 mężczyzn.