Większość tekstów była po szwedzku, podczas gdy angielski był w tym czasie powszechnym językiem dla popu i rocka w Szwecji.
Dwie duże proggowe wytwórnie płytowe miały nieco inny profil muzyczny.
Opinie mały|lewo|Mikael Wiehe, jeden z członków założycieli Hoola Bandoola Band.
Ruch proggowy zajął wyraźne stanowisko wymierzone przeciwko kapitalizmowi i komercjalizacji, ale w żadnym wypadku nie był to ruch jednorodny. Opinie polityczne obejmowały wszystko, od anarchizmu i komunizmu, po mniej wyraźnie wyrażone ogólne opinie lewicowe. Relacje z rządzącą Partią Socjaldemokratyczną nie układały się najlepiej, czego przykładem jest piosenka Fy på dig sosse („Wstydź się, Socjaldemokrato”) zespołu Gudibrallana. Niewiele osób w ruchu należało do jakiejkolwiek partii politycznej, chociaż partie komunistyczne, szwedzka partia komunistyczna i Komunistyczna Partia Szwecji (1967) założyły własne wytwórnie płytowe, które przyłączyły się do ruchu.
Partia United NLF Groups był silnym ruchem wspierającym Narodowy Front Wyzwolenia Wietnamu, a zespoły proggowe często grały na ich demonstracjach.