Wielu muzyków i ludzi zajmujących się muzyką pod koniec lat 60. sprzeciwiało się komercjalizacji muzyki pop. Warto zauważyć, że powstały wcześniej wspomniane wytwórnie płytowe Silence i MNW, które zaczęły nagrywać i wydawać tę nową muzykę. Stworzyli nową firmę dystrybucyjną SAM-distribution, która dystrybuowała płyty alternatywnych firm fonograficznych, oraz tzw. fora muzyczne. W wielu szwedzkich miastach powstały miejsca, gdzie koncerty mogły odbywać się bez pośredników handlowych, takich jak zwykli aranżerowie koncertów. W połowie lat 70. istniało około 75 forów muzycznych. Słowo, które było powszechnie używane w odniesieniu do ruchu, to musikrörelsen, co oznacza „ruch muzyczny”.
Muzyka Progg nie posiadał jednolitego brzmienia i charakteryzował się szerokim spektrum stylów muzycznych. Było też wielu artystów, w tym Bo Hansson, Kebnekajse, Södra bergens balalaikor, Blå Tåget, Hoola Bandoola Band, Nationalteatern, Dag Vag i Jan Hammarlund.