Przekonanie to utrwaliło w mormońskiej myśli, powielił je chociażby Joseph Fielding Smith w swojej wpływowej The Way to Perfection z 1931.
W mormońskim kulcie świątynnym Język Adamowy był częścią obrzędów świątynnych, praktyk stanowiących kulminację życia religijnego świętych w dniach ostatnich. Wszelkie mające przynależeć doń sylaby zostały usunięte z obrzędu obdarowania na skutek reformy z 1990.
W mormońskiej teologii Jakkolwiek w kulturze Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich teologia jest traktowana z pewną niechęcią, wynikającą prawdopodobnie z przywiązania do doktryny ciągłości objawienia, szereg spekulacji na temat języka Adamowego zdołał się przebić do mormońskiego dyskursu. Łączy się z nim werset dziewiąty trzeciego rozdziału biblijnej Księgi Sofoniasza mówiący o przywróceniu narodom warg czystych. Zauważa się w tych samych ściśle teologicznych rozważaniach, że utrata czystości przez kulturę adamową po wydarzeniach związanych z wieżą Babel automatycznie przyczyniła się do utraty jasności wyrazu przynależnej do języka Adamowego.