Do pierwszych absolwentów szkoły należeli: geograf Jevto Dedijer, poeta Osman Đikić oraz dziennikarz Risto Radulović. Pierwszymi dziewczętami, które zapisały się do szkoły w 1905 roku były siostry Marija i Berta Bergman pochodzenia żydowskiego, które później ukończyły również studia. Marija przez jakiś okres pracowała w gimnazjum jako nauczycielka języka niemieckiego.
Budynek Minister finansów Béni Kállay zaproponował budowę odpowiedniego budynku dla gimnazjum. Pierwszy projekt przygotował w 1897 roku czeski architekt Max David, ale Kállay odrzucił go i przyjął projekt innego czeskiego architekta Františka Blažka. Pierwsza połowa budynku gimnazjum została ukończona w 1898 roku, a druga w 1902 roku. Znalazły się w nim elementy andaluzyjskie i mameluckie będą cechami stylu mauretańskiego. Budynek powstał w wyniku austro-węgierskiego pragnienia promowania bośniackiej tożsamości narodowej, jednocześnie unikając jej powiązań z Imperium Osmańskim lub rosnącym ruchem pan-słowiańskim poprzez stworzenie europejskiej wersji architektury islamu. Budynek ma więc wartość historyczną i jest uważany za pomnik narodowy.