Po mundialu z powodu kontuzji oka i chęci ustąpienia miejsca młodszym zawodnikom zrezygnował z gry w reprezentacji WłochFranco Baresi odchodzi [data dostępu: 1994-10-05], w której ostatni mecz rozegrał 7 września 1994 roku na Stadionie Ljudski Vrt w Mariborze w zremisowanym 1:1 meczu eliminacyjnym mistrzostw Europy 1996 z reprezentacją Słowenii, a łącznie w latach 1982–1994 rozegrał 81 meczów, w których zdobył 1 gola.
Kariera trenerska Po zakończeniu kariery piłkarskiej, 1 czerwca 2002 roku został dyrektorem sportowym w angielskim Fulhamie Londyn, jednak 22 sierpnia 2002 roku z powodu konfliktu z trenerem Jeanem Tiganą podał się do dymisjiBaresi quits Fulham [data dostępu: 2002-08-22] , po czym wrócił do A.C. Milanu: był trenerem drużyny U-19 (2002–2006) oraz U-17 (2006–2008), pracownikiem marketingowym (2008–2020), a w latach 2020-2026 był wiceprezesem klubu.
Życie prywatne Pierwotnie nosił imię Franchino, choć powszechnie znany był pod imieniem Franco. W 1999 roku dokonał zmiany imienia.
Z żoną Laurę Mari miał syna Edoardo (ur. 1991) oraz adoptowaną w 1997 roku urodzoną w Moskwie córkę Giannandreę (ur. 1995)Franco Baresi che fine ha fatto?