Ich księstwa przetrwały rozwiązanie Świętego Cesarstwa Rzymskiego w 1806, jednak w 1850 oba te formalnie suwerenne wówczas państwa stowarzyszone w Związku Niemieckim zostały w wyniku sprzedaży inkorporowane przez Prusy i utworzyły Prowincję Hohenzollern. Starsza ze szwabskich linii rodu, Hohenzollern-Hechingen, wygasła w 1869 na księciu Konstantynie.
W 1866 książę Karol von Hohenzollern-Sigmaringen w efekcie układów dyplomatycznych objął tron Rumunii jako Karol I. W 1881 przyjął tytuł króla. Jego starszy brat Leopold miał wg planów Bismarcka także zasiąść na tronie Hiszpanii po obaleniu I Republiki. Starania te stały się jednym z pretekstów wybuchu wojny francusko-pruskiej w 1870. W 1947 pod naciskiem komunistów abdykował ostatni król Rumunii i ostatni władca z rodu Hohenzollernów, Michał I.
Mieszkający w Niemczech członkowie szwabskiej linii rodu Hohenzollernów noszą współcześnie nazwisko Prinz von Hohenzollern (Prinzessin von Hohenzollern w przypadku kobiet).