doprowadziło do nawiązania kontaktów listownych między Caritas a współczesnymi jej humanistami: Benedictem Chelidoniusem, Christophem Scheurlem, Sykstusem Tucherem, Erazmem z Rotterdamu, Johannesem Reuchlinem, Albrechtem Dürerem i Konradem Celtisem. Ten ostatni nazwał ją nową Hrotsvithą. Uważa się, że Dürer namalował jej portret. Zachowały się nieliczne listy Caritas, m.in. korespondencja z Celtisem, Dürerem oraz bratem. Pięć jej listów został opublikowanych w Norymberdze w 1515.
mały|Portret kobiety autorstwa Albrechta Dürera, prawdopodobnie przedstawiający Caritas Pirckheimer Jej polemiki z mężczyznami były bardzo cenione. Gdy korespondencja Caritas z humanistami zyskała sławę, franciszkańscy zwierzchnicy klasztoru w Norymberdze zakazali przeoryszy pisania po łacinie, by uniemożliwić jej mieszanie się do polityki. Zakaz przyniósł odwrotny skutek, a skonfrontowany z Caritas kurator klszatoru musiał prosić innych kaznodziejów o wsparcie, gdyż nie był w stanie podołać przeoryszy w merytorycznej dyskusji. Przez jakiś czas prowadziła dysputy przez zakratowane okno klasztorne.