Służba „Goffredo Mameli” został wcielony do służby w Regia Marina 20 stycznia 1929 roku. Okręt rozpoczął służbę na Morzu Śródziemnym, wchodząc w skład eskadry (wł. Squadriglia) okrętów podwodnych średniego zasięgu Flotylli stacjonującej w Tarencie (wraz z siostrzanymi „Pier Capponi”, „Giovanni da Procida” i „Tito Speri”). 29 marca 1929 roku okręt zszedł na rekordową wówczas na świecie głębokość 117 metrów, pozostając na niej przez 20 minut. 19 kwietnia 1929 roku, podczas rejsu przy sztormowej pogodzie, na pokładzie poniósł śmierć mat (wł. sottocapo) Silvio Delia.
Wiosną 1929 roku „Goffredo Mameli” wraz z „Domenico Millelire” udał się na Atlantyk celem przeprowadzenia prób łączności radiowej ze stacjami znajdującymi się we Włoszech. W 1929 roku „Goffredo Mameli”, „Pier Capponi” i „Giovanni da Procida” odbyły daleki rejs wzdłuż wybrzeży Hiszpanii na Atlantyk, docierając do Kadyksu i Lizbony. W 1930 roku eskadra okrętów podwodnych średniego zasięgu, w której służyły jednostki typu Mameli, została przemianowana na 4. eskadrę okrętów podwodnych. W 1930 roku „Goffredo Mameli”, „Pier Capponi” i „Tito Speri” odbyły rejs do portów Grecji i Dodekanezu;