Po zamążpójściu zaprzestała działalności społecznej, złożyła także mandat radnej. Zamieszkała z mężem Adamem Beniszem, za którego wyszła w 1921, w Warszawie, a potem w Katowicach. Mieli córkę Danutę (1922–2000), filolożkę, oraz syna Lucjana (1925–1976), filologa.
W czasie II wojny światowej mieszkała w Kielcach i Katowicach. Włączyła się w pomoc więźniom obozów koncentracyjnych Auschwitz-Birkenau i Groß-Rosen.
W 1945 zamieszkała w Tychach, zaś w 1958, po powrocie męża z Wielkiej Brytanii, przeprowadzili się do Katowic. W 1948 przenieśli się do Nowego Sącza.
Pochowano ją na Cmentarzu Komunalnym w Nowym Sączu (kwatera 9).
Odznaczenia Została uhonorowana Medalem Niepodległości, natomiast po wojnie dostała Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.
Upamiętnienie W 2020 była jedną z postaci opisanych w komiksie Patriotki ze Śląska. Historia polskiego ruchu kobiecego na Górnym Śląsku Aliny Bednarz i Marty Dąbrowskiej-Okrasko.
Spuścizna W 2010 wydano jej pamiętnik pt. Nie przegrałam życia: pamiętnik Ślązaczki Anny Benisz.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska Kategoria:Delegaci na Polski Sejm Dzielnicowy Kategoria:Działacze plebiscytowi na Górnym Śląsku Kategoria:Polscy działacze narodowi na Śląsku Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1975 Kategoria:Ludzie urodzeni w Tychach