Podczas fali aresztowań przez Gestapo, która nastąpiła w czerwcu 1944 r., uniknął schwytania i ukrywał się (w tym w specjalnej skrytce urządzonej w swoim mieszkaniu przy ulicy Ceglanej 16 we Włocławku). Nie uczestniczył już jednak w pracach konspiracyjnych na terenie Obwodu Włocławek AK. We wrześniu 1944 roku przerzucono go na teren powiatu lipnowskiego, gdzie dołączył do działających tam oddziałów Armii Krajowej. Pod koniec 1944 r. wstąpił w szeregi Narodowego Zjednoczenia Wojskowego.
Okres powojenny Po wyzwoleniu Włocławka w styczniu 1945 r. powrócił do tego miasta i zamieszkał z rodziną przy ulicy Szkolnej 8. Od 23 stycznia 1945 r. znalazł zatrudnienie w Zarządzie Miasta jako zastępca kierownika Wydziału Aprowizacji i Handlu. Pracował tam do II połowy tegoż roku (formalnie do dnia 26 marca 1946 r.), po czym oskarżony o defraudację cukru został oczyszczony z zarzutów. Następnie zatrudniony jako zaopatrzeniowiec w „Społem”. Na krótko zatrzymany w kwietniu 1947 r. za nieujawnienie swej działalności konspiracyjnej. Podjął pracę w Łodzi jako pracownik kolejowy i pracował do października 1948 r., kiedy to aresztowano go za działalność w NZW (aresztowano wówczas również jego żonę i córkę Wiesławę, które po krótkim śledztwie zostały zwolnione).