Po rozłamie w „Grunwaldzie” odszedł z tej organizacji i został w połowie 1940 roku żołnierzem Bojowej Organizacji Ludowej, zajmując stanowisko zastępcy komendanta włocławskiego rejonu BOL. Jako żołnierz tej organizacji prowadził szkolenia wojskowe, w tym z zakresu sabotażu i dywersji. Organizował również punkty kontaktowe i system łączności na terenie Włocławka. Jednocześnie do połowy 1943 roku Kazimierz Domeradzki pełnił funkcję zastępcy komendanta włocławskiego rejonu Polskiej Armii Powstania. Mianowany przez dowódcę PAP Edwarda Słowikowskiego (ps. "Biały Grot") do rangi majora, nominacji tej nie przyjął. W połowie 1943 r. wraz z grupą chor. Jana Zarębskiego opuścił struktury Polskiej Armii Powstania. Po scaleniu Bojowej Organizacji Ludowej z Armią Krajową, w połowie czerwca 1943 r. został awansowany (na wniosek mjr. Floriana Sokołowskiego ps. „Wandalin”) do stopnia porucznika czasu wojny i powołany w skład komendy Obwodu Włocławek AK (równocześnie zajmował stanowiska zastępcy komendanta Inspektoratu Rejonowego AK Włocławek oraz zastępcy komendanta Obwodu AK Włocławek). Od sierpnia 1943 r. odpowiadał za szkolenie wojskowe w sztabie komendy Inspektoratu Rejonowego Włocławek AK. Szkolił również harcerzy z włocławskiego hufca Szarych Szeregów oraz organizował służby kwatermistrzowskie Obwodu Włocławek AK.