Historia dróg wojewódzkich Drogi wojewódzkie wprowadzono w 1920Ustawa z dnia 10 grudnia 1920 r. o budowie i utrzymaniu dróg publicznych w Rzeczypospolitej Polskiej. ()., jako jedną z kategorii dróg publicznych. Kategoria ta obejmowała odcinki dróg mające znaczenie ekonomiczno-komunikacyjne dla województw. Za budowę nowej drogi, przeniesienie całej lub fragmentów do innej kategorii oraz zaliczenie do kategorii dróg wojewódzkich i zaniechanie odpowiadał wojewódzki związek samorządowy.
Drogi wojewódzkie funkcjonowały do sierpnia 1956 r.Dekret z dnia 4 sierpnia 1956 r. o podziale dróg publicznych ()., kiedy to zostały włączone do kategorii dróg państwowych. Ponownie wprowadzono je w 1985 r., a rok później przypisano im pięciocyfrowe oznaczenia, z których pierwsze dwie cyfry stanowiły wyróżnik województwa .
W latach 1999–2000 drogi wojewódzkie posiadały numery jedno-, dwu-, trzy-, cztero- oraz pięciocyfroweRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie ustalenia wykazu dróg krajowych i wojewódzkich ().. Najniższy numer miała wtedy droga nr 2 z przebiegiem droga 719 – droga 7 (przejście przez Warszawę), zaś najwyższy był przydzielony do drogi 47842, łączącej Smolec z Mokronosem Dolnym (następnie do 2019 r.