Same tunele wybudowano jednak tak, aby technicznie możliwe było w nieokreślonej przyszłości powrócić do koncepcji metra, bez ingerowania w konstrukcję ukończonych budowli.
thumb|upright=1.5|Schemat linii kolei miejskiej w Hanowerze thumb|Główna stacja przesiadkowa na sieci – Kröpcke
Pierwszy odcinek tunelu A między stacjami Hauptbahnhof a Waterloo został otwarty dla ruchu 26 września 1975 roku. Do obsługi linii w zakładach Düwag oraz LHB zamówiono łącznie 260 wagonów typu TW 6000. W 1976 roku ukończono cały tunel A w centrum miasta, a rok później otwarto jedyną do dzisiaj stację podziemną położoną z dala od centrum – Mühlenberger Markt. Do 1993 roku ukończono budowę w śródmieściu tuneli A, B i C. Jednocześnie sukcesywnie modernizowano naziemne odcinki położone poza centrum, dostosowując je do większej skrajni taboru, a także podwyższając i wydłużając perony.
Wraz z podstępującą budową tras podziemnych zamknięto większość naziemnych linii tramwajowych w centrum. Tramwaje na kolejnych trasach były sukcesywnie wypierane przez Stadtbahn. Ostatnia regularna linia tramwajowa (nr 16) zakończyła kursowanie w Hanowerze we wrześniu 1996 roku.