Linia czerwona – przybliżenie ultrarelatywistyczne, linia niebieska – przybliżenie klasyczne Widmo promieniowania jest w przybliżeniu równomierne w całym zakresie częstotliwości. Zakres częstotliwości rozciąga się od 0 do częstotliwości maksymalnej
gdzie: – energia kinetyczna elektronów, – stała Plancka. Promieniowanie jest emitowane w wąskim stożku w kierunku ruchu elektronów. Im większa jest prędkość elektronów, tym mniejszy jest kąt rozwarcia stożka. Strata energii elektronów na jednostkę przebytej przez nie drogi słabo zależy od energii elektronów, gdy ich energia kinetyczna jest dużo mniejsza od energii spoczynkowej. Dla elektronów ultrarelatywistycznych, gdy ich energia znacznie przewyższa spoczynkową Precyzyjniej relację tę można określić znajdując warunek na to, aby różniczkowy przekrój czynny na promieniowanie hamowania stał się proporcjonalny do energii elektronu, co daje
gdzie jest liczbą atomową ośrodka.,
straty są proporcjonalne do energii ( jest masą elektronu a – prędkością światła w próżni). Dzieje się to dla energii dużo większych od krytycznej.