W 1936 roku Breda przejęła Officine Ferroviarie Meridinali, konkurencyjną spółkę z Neapolu, zwiększając dzięki temu swój potencjał w dziedzinie przemysłu lotniczego.
W momencie wybuchu II wojny światowej przedsiębiorstwo podzielone było na osiem oddziałów: I w Sesto San Giovanni zajmował się elektromechaniką oraz produkcją lokomotyw, maszyn i pojazdów, II w Sesto San Giovanni zajmował się produkcją taboru kolejowego, III w Sesto San Giovanni zajmował się obróbką metali, IV w Sesto San Giovanni zajmował się hutnictwem i wyrobem stali, V w Bresso, Cinisello Balsamo, Niguarda i Sesto San Giovanni zajmował się produkcją samolotów, VI w Brescii zajmował się produkcją broni, VII w Torre Gaia pod Rzymem zajmował się produkcją broni, VIII w Merghera pod Wenecją zajmował się produkcją okrętów.
Zakończenie II wojny światowej oznaczało radykalny spadek zamówień, konieczność przejścia z produkcji wojennej na produkcję czasów pokoju oraz pilną potrzebę odbudowy fabryk ze zniszczeń spowodowanych alianckimi nalotami. Breda wpadła w poważne kłopoty finansowe, co oznaczało konieczność restrukturyzacji przedsiębiorstwa.